Γράφει ο Λουκάς Βελιδάκης
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ξέρει σε ποιον μιλάει. Δεν απορρίπτει την εκεχειρία των 30 ημερών – ιδέα που έχει υιοθετήσει ως δική του ο Τραμπ. Αντίθετα, τη ντύνει με ωραία λόγια – είναι μια «σωστή» και «χρήσιμη» πρωτοβουλία, αλλά… χρειάζεται δουλειά. «Πρέπει να εξαλείψουμε τις ρίζες της σύγκρουσης», λέει. Και ποιες είναι αυτές; Η ίδια η ύπαρξη της Ουκρανίας.
Ο Πούτιν δεν λέει ξεκάθαρα ότι θέλει να εξαφανίσει το ουκρανικό κράτος, το κάνει χειρότερα: το παρουσιάζει σαν μια φυσική εξέλιξη. Μια λύση που δεν πρέπει απλά να έρθει – αλλά να γίνει αποδεκτή. Μιλάει για «μακροπρόθεσμη ειρήνη» και για «σταθερότητα», αλλά η σταθερότητα αυτή προϋποθέτει την επιστροφή της Ρωσίας στη μορφή της που είχε πριν από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης.
Ο Πούτιν ξέρει πού να αγγίξει τον Τραμπ. Δεν είναι τυχαίο το «ευχαριστώ» στον Αμερικανό πρόεδρο. Δεν είναι μια απλή διπλωματική φιλοφρόνηση – είναι μια υπόγεια αναγνώριση. Ο Πούτιν ξέρει ποιες είναι οι μύχιες ανάγκες του συνομιλητή του. Ξέρει ότι ο Τραμπ δεν ενδιαφέρεται για την Ουκρανία, αλλά για τις μπίζνες. Γι’ αυτό πετάει το δόλωμα: «Αν ΗΠΑ και Ρωσία συμφωνήσουν στην ενεργειακή συνεργασία, μπορούμε να μιλήσουμε για νέο αγωγό φυσικού αερίου προς την Ευρώπη». Το ρωσικό αέριο, λέει, είναι φθηνό και όλοι θα βγουν κερδισμένοι. Ειδικά οι φίλοι του Τραμπ στον ενεργειακό τομέα.
Προκαλεί τον Τραμπ να σκεφτεί διαφορετικά. «Μήπως εγώ και ο Τραμπ πρέπει να μιλήσουμε στο τηλέφωνο;» ρωτά, σαν να λέει: «Άσε τις τυπικότητες, Ντόναλντ, μπορούμε να τα βρούμε».
Εκεχειρία μεν, αλλά με τους όρους του Κρεμλίνου. Δεν λέει όχι, αλλά τη μετατρέπει σε παγίδα.
«Γιατί 30 ημέρες;» Για να ενισχυθεί η Ουκρανία;
«Ποιος θα την ελέγχει;» Το μέτωπο είναι 2.000 χιλιόμετρα, άρα ποιος θα εμποδίσει το Κίεβο να την εκμεταλλευτεί;
Η Ρωσία δεν ζητά εκεχειρία, απαιτεί νίκη. Στο Κουρσκ, ο Πούτιν το κάνει ξεκάθαρο: «Οι Ουκρανοί έχουν δύο επιλογές – να πεθάνουν ή να αιχμαλωτιστούν».
Αυτός είναι ο πραγματικός του στόχος: να τελειώσει την Ουκρανία ως ανεξάρτητο κράτος και ταυτόχρονα να βάλει την Αμερική στο παιχνίδι της ρωσικής ενεργειακής επιστροφής. Κι ο τρόπος να το πετύχει; Να μιλήσει στη γλώσσα που καταλαβαίνει ο Τραμπ: Χρήμα, συμφωνίες και δύναμη.
Ως εκ τούτου, η «στρατηγική» Πούτιν επιβεβαιώνει το εξής: Για να υπάρξει πραγματική ειρήνη, πρέπει να ηττηθεί ο αυτουργός του κακού. Ο ίδιος ο Πούτιν.
