Η Νικαράγουα του Ντανιέλ Ορτέγκα έχει γίνει πιστός υποτελής της Ρωσίας. Η σχέση τους πηγάζει από την ανάγκη για αυταρχική διακυβέρνηση εις βάρος της ελευθερίας και της ευημερίας των πληθυσμών τους.
Του Μιχαήλ Χατσίντζε*
Η Νικαράγουα αναγνώρισε επίσημα τις κατεχόμενες από τη Ρωσία περιοχές του Ντονέτσκ, του Λουχάνσκ, της Χερσώνας και της Ζαπορίζια ως αναπόσπαστα τμήματα της Ρωσικής Ομοσπονδίας – και έγινε μία από τις ελάχιστες χώρες στον κόσμο που υποστηρίζουν ανοιχτά τις παράνομες προσαρτήσεις της Μόσχας στην Ουκρανία.
Ο πρόεδρος της χώρας Ντανιέλ Ορτέγκα και η σύζυγός του, αντιπρόεδρος Ροζάριο Μουρίγιο, έστειλαν μήνυμα στον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, στο οποίο αναφέρουν:
«Εκ μέρους της κυβέρνησης και του λαού της Νικαράγουας, εκφράζουμε την πλήρη υποστήριξή μας και την πλήρη αναγνώριση των περιοχών Ντονέτσκ, Λουχάνσκ, Χερσώνα και Ζαπορίζια ως αναπόσπαστο τμήμα της επικράτειας της Ρωσικής Ομοσπονδίας».
Η δήλωση, που δημοσιεύθηκε από την κρατική El 19 Digital, εξέφρασε επίσης την αλληλεγγύη της στις ρωσικές οικογένειες που έχασαν αγαπημένα τους πρόσωπα στον πόλεμο και εξέφρασε την πλήρη υποστήριξή της στη λεγόμενη «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» της Ρωσίας.
Κάνοντας αυτό το βήμα, η Νικαράγουα επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά τη βαθύτερη ευθυγράμμισή της με τη γεωπολιτική ατζέντα του Κρεμλίνου – στρατιωτικά, ιδεολογικά και όσον αφορά τη συνεργασία σε θέματα πληροφοριών.
Ένας πιστός σύμμαχος στη Λατινική Αμερική – αλλά με ποιο κόστος;
Ενώ το καθεστώς του Ορτέγκα τοποθετείται ως πιστό φυλάκιο της Μόσχας στη Λατινική Αμερική, η εσωτερική κατάσταση στη Νικαράγουα παρουσιάζει μια πολύ πιο ζοφερή εικόνα.
Από τότε που επέστρεψε στην εξουσία το 2007, ο Ντανιέλ Ορτέγκα διέλυσε συστηματικά τους δημοκρατικούς θεσμούς της χώρας. Κατάργησε τα όρια της προεδρικής θητείας, φυλάκισε εκατοντάδες πολιτικούς αντιπάλους, απαγόρευσε τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, έκλεισε τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης και παρέδωσε τον έλεγχο των κρατικών θεσμών σε μέλη της οικογένειας και στενούς συμμάχους.
Κατά τη διάρκεια της βίαιης καταστολής των διαδηλώσεων το 2018, περισσότεροι από 300 άνθρωποι σκοτώθηκαν, σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΟΗΕ.
Εν τω μεταξύ, οι κάτοικοι της Νικαράγουας αντιμετωπίζουν αυξανόμενη φτώχεια, οικονομική παρακμή, ελλείψεις τροφίμων και φαρμάκων και μαζική μετανάστευση. Μεγάλος αριθμός πολιτών εγκαταλείπει τη χώρα σε αναζήτηση βασικών συνθηκών διαβίωσης.
Σύμφωνα με τον εξόριστο ηγέτη της αντιπολίτευσης Φελίξ Μαραντιάγκα, η Νικαράγουα έχει μετατραπεί σε «αεροπλανοφόρο» για τα αυταρχικά καθεστώτα σε ολόκληρη την περιοχή – ένα ορμητήριο για επιχειρήσεις που απειλούν τους δημοκρατικούς θεσμούς σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική.
Αναγνώριση: από τη Γεωργία στην Ουκρανία
Η υποστήριξη της Νικαράγουας στις εδαφικές κατακτήσεις της Ρωσίας δεν είναι κάτι καινούργιο. Τον Σεπτέμβριο του 2008, μόλις λίγες εβδομάδες μετά την εισβολή της Ρωσίας στη Γεωργία και την αναγνώριση των αποσχισθέντων περιοχών της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας, η Νικαράγουα έγινε η δεύτερη χώρα στον κόσμο (μετά την ίδια τη Ρωσία) που αναγνώρισε επίσημα την ανεξαρτησία των εδαφών αυτών.
Αναγνωρίζοντας τόσο τα κατεχόμενα εδάφη της Γεωργίας όσο και της Ουκρανίας, η Νικαράγουα τοποθετήθηκε σταθερά ως ένας από τους πιο αξιόπιστους παγκόσμιους συμμάχους της Ρωσίας.
Η ευθυγράμμιση της Νικαράγουας με τη Ρωσία επεκτείνεται επίσης στα πεδία των πληροφοριών και της προπαγάνδας. Η χώρα φέρεται να φιλοξενεί προηγμένη ρωσική τεχνολογία επιτήρησης – συμπεριλαμβανομένου του συστήματος SORM-3 – που επιτρέπει τη μαζική υποκλοπή επικοινωνιών και την παρακολούθηση των αντικαθεστωτικών σε κρατικό επίπεδο.
Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων του 2018, η τεχνολογία αυτή χρησιμοποιήθηκε για την παρακολούθηση και τη στοχοποίηση των ηγετών των φοιτητών.
Μια απολυταρχική αλληλεγγύη
Ίσως το πιο σημαντικό, η στρατιωτική συνεργασία επεκτείνεται με ταχείς ρυθμούς. Μια συνολική συμφωνία που καλύπτει 16 τομείς – από την τακτική εκπαίδευση και την ανταλλαγή πληροφοριών έως τη συνεργασία στον τομέα της κυβερνοασφάλειας – αναμένεται να υπογραφεί μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους.
Τον Μάιο του 2025, ο προεδρικός απεσταλμένος Λαουρεάνο Ορτέγκα Μουρίγιο (γιος του κυβερνώντος ζεύγους) ταξίδεψε στη Μόσχα για να παραστεί στους εορτασμούς για την Ημέρα της Νίκης και να οριστικοποιήσει κοινά αμυντικά προγράμματα, συμπεριλαμβανομένων σχεδίων για τη θέσπιση διμερούς στρατηγικής «ασφάλειας πληροφοριών».
Αυτή η εμβάθυνση της συμμαχίας δεν αποτελεί απλώς συνέχεια των δεσμών του Ορτέγκα με τη Σοβιετική Ένωση από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου – αντιπροσωπεύει έναν σύγχρονο αυταρχικό άξονα, στον οποίο συμμετέχουν πλέον η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν και οι περιφερειακοί εταίροι τους.
Και όμως, για τον μέσο Νικαραγουανό, η πραγματικότητα παραμένει η καταστολή, ο φόβος, η οικονομική δυσπραγία και η πείνα.
Η αναγνώριση από τη Νικαράγουα της ρωσικής κατοχής – πρώτα στη Γεωργία και τώρα στην Ουκρανία – δεν είναι απλώς μια γεωπολιτική χειρονομία. Είναι το πιο ξεκάθαρο σύμπτωμα ενός καθεστώτος που συντηρείται μέσω της προπαγάνδας, του μιλιταρισμού και της διεθνούς αυταρχικής αλληλεγγύης, ενώ εγκαταλείπει τον ίδιο του το λαό στην απόγνωση.
* Ο Μιχαήλ Χατσίντζε είναι δημοσιογράφος και αναλυτής με έδρα την Τιφλίδα και καλύπτει τη γεωργιανή και περιφερειακή πολιτική, τις συγκρούσεις και τις δημοκρατικές εξελίξεις. Έχει καλύψει εκτενώς τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία, με επιτόπια κάλυψη από την Μπούτσα, το Ιρπίν, το Χοστομέλ και το Κίεβο, αναδεικνύοντας τον ανθρώπινο φόρο αίματος μέσω συνεντεύξεων με επιζώντες και στρατιώτες. Ο Χατσίντζε επικεντρώνεται επίσης σε θέματα που αφορούν το Ισραήλ. Το έργο του, που δημοσιεύεται σε διεθνή μέσα ενημέρωσης, δίνει έμφαση στη διαφάνεια, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατική λογοδοσία..
Πηγή: Kyiv Post
