Το Συμβούλιο των Χριστιανικών Εκκλησιών της Ουκρανίας, του οποίου μέλη είναι θρησκευτικές ενώσεις που εκπροσωπούν την πλειονότητα των χριστιανικών κοινοτήτων στη χώρα μας, εκφράζει τη βαθιά του αγανάκτηση για ένα ακόμη παράδειγμα χρήσης της θρησκείας και των θρησκευτικών ιδρυμάτων από το ρωσικό κράτος για να δικαιολογήσει και να στηρίξει την επιθετική του πολιτική.
Άμεση αφορμή για την παρούσα δήλωση αποτέλεσε η «Έκθεση της Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών» της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η οποία δημοσιοποιήθηκε από το γραφείο Τύπου της εν λόγω υπηρεσίας πληροφοριών του Κρεμλίνου στις 12 Ιανουαρίου 2026, καθώς και η «Δήλωση των Εκκλησιών – Μελών της Διαθρησκευτικής Συμβουλευτικής Επιτροπής» (CICC) με ημερομηνία 15 Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους – ενός θεσμού που συγκεντρώνει την ηγεσία των χριστιανικών Εκκλησιών των οποίων οι δραστηριότητες συνδέονται με τη Ρωσική Ομοσπονδία.
Το κείμενο που κυκλοφόρησε η ρωσική υπηρεσία πληροφοριών, το οποίο είναι πολιτισμικά και ηθικά απαράδεκτο τόσο ως προς τη μορφή όσο και ως προς το περιεχόμενό του, προβάλλει αβάσιμες κατηγορίες εναντίον του Προκαθημένου του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, ενός από τους σημαντικότερους χριστιανούς ηγέτες στον κόσμο. Αυτή η άνευ προηγουμένου δημόσια επίθεση της ρωσικής υπηρεσίας πληροφοριών εναντίον αυτού και των δραστηριοτήτων του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, με το ύφος και το πνεύμα της, θυμίζει τα χειρότερα παραδείγματα της μπολσεβίκικης αντιθρησκευτικής προπαγάνδας, με την οποία το ολοκληρωτικό σοβιετικό καθεστώς προσπάθησε να αποκρύψει τα πολυάριθμα εγκλήματά του – συστηματικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τρομοκρατία και δίωξη της θρησκείας. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και πνεύμα, οι υπηρεσίες του Κρεμλίνου και οι υφιστάμενοί τους στο παρελθόν μιλούσαν για τους χριστιανικούς ηγέτες της πρώην ΕΣΣΔ και των χωρών που είχε καταλάβει – ορθόδοξους, καθολικούς και προτεστάντες – που αντιτάχθηκαν στις ολοκληρωτικές πολιτικές του Κρεμλίνου και υπερασπίστηκαν την ελευθερία και την αλήθεια.
Η εμφάνιση, αμέσως μετά την προαναφερθείσα δήλωση, ενός εγγράφου που εκδόθηκε εξ ονόματος της CICC, το οποίο με πιο συγκρατημένο τρόπο επαναλαμβάνει ουσιαστικά τις ίδιες ιδέες με το έγγραφο των μυστικών υπηρεσιών του Κρεμλίνου, αποδεικνύει από μόνο του τη στενή σχέση μεταξύ του ρωσικού κράτους και της ηγεσίας των μεγάλων θρησκευτικών ενώσεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας — ένα γεγονός στο οποίο έχουμε αναφερθεί δημοσίως σε πολλές περιπτώσεις στο παρελθόν. Κατά την άποψή μας, η «Δήλωση της CICC» δεν είναι παρά μια προσπάθεια να δικαιολογηθεί η πολιτική της Ρωσίας να χρησιμοποιεί θρησκευτικές οργανώσεις, των οποίων τα διοικητικά κέντρα βρίσκονται στη Ρωσική Ομοσπονδία, ως όργανα για τη διάδοση της επιθετικής ιδεολογίας του «ρωσικού κόσμου» (Russkiy mir).
Έχοντας εκτεταμένη αρνητική εμπειρία από τον τρόπο με τον οποίο, κατά τη σοβιετική εποχή, οι μυστικές υπηρεσίες του Κρεμλίνου ασκούσαν πίεση στις χριστιανικές εκκλησίες και παρέμβαιναν στις δραστηριότητές τους, μεταξύ άλλων μέσω πρακτόρων που προέρχονταν από θρησκευτικούς κύκλους, είμαστε απολύτως πεπεισμένοι ότι η προαναφερθείσα δήλωση της CICC εκδόθηκε υπό την πίεση του ρωσικού κράτους και κατόπιν εντολής του.
Αυτή η δήλωση, όπως και η αντίστοιχη δήλωση των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών, είναι γεμάτη ψεύδη και παραποιήσεις της πραγματικότητας, με σκοπό να εξυπηρετήσει την επιθετική κρατική προπαγάνδα της Ρωσίας, η οποία επιτίθεται σε όλους όσους αντιστέκονται στην ολοκληρωτική ιδεολογία του «ρωσικού κόσμου» — μια δοξασία και πρακτική που, από χριστιανική άποψη, έχει καταδικαστεί, μεταξύ άλλων, στη «Δήλωση του Ελσίνκι» της Συνόδου των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών. Η δήλωση των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών και η «Δήλωση της CICC» επιβεβαίωσαν για άλλη μια φορά το αναμφισβήτητο γεγονός ότι η δικτατορία του Κρεμλίνου χρησιμοποιεί τη θρησκευτική ρητορική και τα θρησκευτικά κέντρα που βρίσκονται στο έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας ως εργαλεία για να δικαιολογήσει και να διεξάγει υβριδικό πόλεμο στην Ουκρανία, τις χώρες της Βαλτικής, τη Μολδαβία και σε όλο τον κόσμο.
Εκ μέρους των Χριστιανικών Εκκλησιών της Ουκρανίας που εκπροσωπούμε, βεβαιώνουμε ότι στη χώρα μας, τόσο σε νομοθετικό επίπεδο όσο και στην πράξη, διασφαλίζεται η πραγματική ελευθερία θρησκείας και ότι δεν υπάρχει θρησκευτική δίωξη, όπως ψευδώς αλλά επίμονα ισχυρίζεται η φιλορωσική προπαγάνδα. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στην ουκρανική κοινωνία και στο κράτος μας, αντιτιθέμενοι στη χρήση της θρησκείας και των θρησκευτικών ιδρυμάτων από τις αρχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας ως ενός από τα πολλά μέσα για την υποκίνηση και τη δικαιολογία του πολέμου. Η επιστράτευση-εργαλειοποίηση των θρησκευτικών ιδρυμάτων της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε καιρό πολέμου και η προώθηση της δοξασίας του «ρωσικού κόσμου», η οποία περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την απαράδεκτη έννοια του «ιερού πολέμου», συνιστά παραβίαση τόσο των θεμελιωδών αρχών του Ευαγγελίου όσο και των θεμελιωδών αρχών της θρησκευτικής ελευθερίας.
Επανειλημμένα, καταθέτουμε μαρτυρίες για τα πολυάριθμα περιστατικά συστηματικής θρησκευτικής δίωξης και άλλων μαζικών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που οι ρωσικές κρατικές αρχές έχουν διαπράξει σκόπιμα από το 2014 στα εδάφη της Ουκρανίας που έχουν καταληφθεί προσωρινά από τη Ρωσική Ομοσπονδία, και στα οποία έχουν εμπλέξει επίσης θρησκευτικές ενώσεις υπό τον έλεγχό τους με έδρα στη Ρωσική Ομοσπονδία.
Καλούμε τους χριστιανούς ηγέτες σε όλο τον κόσμο, τα διαθρησκευτικά ιδρύματα –ιδίως το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και τη Διάσκεψη των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών– τους διεθνείς οργανισμούς και τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τις κυβερνήσεις και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις των δημοκρατικών χωρών να:
– υπερασπιστούν την ελευθερία συνείδησης και θρησκείας ενάντια στις σκόπιμες, κυνικές και συστηματικές επιθέσεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας·
– υπερασπιστούν τους θρησκευτικούς ηγέτες και τους θρησκευτικούς θεσμούς που υφίστανται προπαγανδιστικές επιθέσεις, καταστολή και δίωξη από το ρωσικό κράτος και από οργανώσεις που υπάγονται ή ελέγχονται από αυτό, συμπεριλαμβανομένων θρησκευτικών οργανώσεων, λόγω της αντιπολεμικής στάσης τους και της αντίστασής τους στην ιδεολογία του «ρωσικού κόσμου»·
– αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά την πολιτική της Ρωσίας που αξιοποιεί τη θρησκεία και τα θρησκευτικά ιδρύματα, μετατρέποντάς τα σε εργαλεία του υβριδικού πολέμου του Κρεμλίνου·
– εκθέσουν και καταδικάσουν συστηματικά την ιδεολογία του «ρωσικού κόσμου» και την πρακτική της εφαρμογής της ως αντίθετη προς τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες, τις οικουμενικές ανθρώπινες αξίες και τη διδασκαλία του Ευαγγελίου, και ως προωθούσα και δικαιολογούσα πράξεις γενοκτονίας και άλλα εγκλήματα πολέμου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που διαπράχθηκαν στην Ουκρανία.
Καλούμε και ζητάμε από όλους τους χριστιανούς να συνεχίσουν να προσεύχονται για τον θρίαμβο της αλήθειας και την εδραίωση μιας δίκαιης ειρήνης στην Ουκρανία και σε όλο τον κόσμο. Είθε ο Κύριος να ευλογεί τις ειρηνευτικές προσπάθειες και όλους όσους, με λόγια και πράξεις, υπηρετούν τη μαρτυρία της αλήθειάς Του!
Ανατόλι Κοζάτσοκ, Πρόεδρος του Συμβουλίου των Χριστιανικών Εκκλησιών της Ουκρανίας, Ανώτερος Επίσκοπος της Ουκρανικής Πεντηκοστιανής Εκκλησίας
Επιφάνιος, Προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας
Σβιατοσλάβ Σεβτσούκ, Προκαθήμενος της Ουκρανικής Ελληνικής Καθολικής Εκκλησίας, Αρχιεπίσκοπος Κιέβου-Χάλιτς
Βιτάλι Κρυβίτσκι, Επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στην Ουκρανία, Ορδινάριος του Κιέβου-Ζιτόμιρ
Βαλέρι Αντονιούκ, Πρόεδρος της Ουκρανικής Ένωσης Εκκλησιών Ευαγγελικών Χριστιανών-Βαπτιστών
Ρόμαν Προντάνιουκ, Πρόεδρος της Ουκρανικής Ενωτικής Συνδιάσκεψης της Εκκλησίας των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας
Ολεξάντρ Ζάιτσεφ, Ανώτερος Επίσκοπος της Ουκρανικής Ευαγγελικής Εκκλησίας
Λεονίντ Παντούν, Ανώτερος Επίσκοπος της Ουκρανικής Χριστιανικής Ευαγγελικής Εκκλησίας
Μάρκος Χοβανισιάν, Επίσκοπος της Ουκρανικής Επισκοπής της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας
Βιατσεσλάβ Χόρπιντσουκ, Επίσκοπος της Ουκρανικής Λουθηρανικής Εκκλησίας
Μίκολα Ροζνιατόφσκι, Πρόεδρος της Αδελφότητας Ανεξάρτητων Εκκλησιών και Ιεραποστολών Ευαγγελικών Χριστιανών Βαπτιστών της Ουκρανίας, Πάστορας
Κίεβο, 23 Ιανουαρίου 2026
Πηγή: https://irf.in.ua/p/196
