Οι επιστολές του Κύριλλου με συλλυπητήρια για τον θάνατο του Χαμενεΐ και συγχαρητήρια για την εκλογή του γιου του στο ύπατο αξίωμα του ισλαμικού θεοκρατικού καθεστώς του Ιράν υπονομεύουν την ενότητα της Χριστιανοσύνης, καθώς θυσιάζουν στον βωμό του στρατηγικού άξονα Μόσχας – Τεχεράνης το πνευματικό κύρος της Εκκλησίας.
Γράφει ο Κώστας Ζαφειρίου
Σε κινήσεις που υπονομεύουν την ενότητα της παγκόσμιας Χριστιανοσύνης και τα θεμέλια της χριστιανικής ηθικής προέβη ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος, ο οποίος έχει ήδη προσφέρει θρησκευτική νομιμοποίηση στην αιματηρή εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και την τραγική σφαγή ομόδοξων χριστιανών. Θυσιάζοντας το πνευματικό κύρος της Εκκλησίας στον βωμό του στρατηγικού άξονα Μόσχας – Τεχεράνης, ο Κύριλλος επιλέγει να ταυτιστεί με ένα αιμοσταγές θεοκρατικό καθεστώς, αδιαφορώντας για το ιστορικό και πνευματικό ρήγμα που προκαλεί στην Ορθοδοξία.
Μετά το συλλυπητήριο μήνυμα που απέστειλε για τον θάνατο του Αλί Χοσεϊνί Χαμενεΐ, ο Πατριάρχης Κύριλλος επανήλθε με νέο μήνυμα, αυτήν τη φορά προς τον Μοτζταμπά Χοσεϊνί Χαμενεΐ, με αφορμή την εκλογή του στο ύπατο θρησκευτικό και πολιτικό αξίωμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.
«Αγαπητέ αδερφέ»
Ο Πατριάρχης στη συγχαρητήρια επιστολή που απέστειλε στον κορυφαίο εκπρόσωπο του σιιτικού ισλαμικού θεοκρατικού καθεστώτος χρησιμοποιεί τις λέξεις «αγαπητέ αδερφέ»! Η προσφώνηση αυτή εγείρει προβληματισμό σε θεολογικό επίπεδο και τούτο διότι η συγκεκριμένη φράση, που χρησιμοποιείται συνήθως εντός του εκκλησιαστικού σώματος, θεωρείται αμφιλεγόμενη όταν απευθύνεται σε έναν ισλαμικό ηγέτη, δεδομένου ότι η ορθόδοξη εκκλησιολογία τής δίνει ένα πολύ συγκεκριμένο πνευματικό περιεχόμενο.
Συγκεκριμένα, το πλήρες κείμενο της επιστολής του Κύριλλου Μόσχας προς τον «αδερφό» αγιατολάχ έχει ως εξής: «Προς τον Ανώτατο Πνευματικό Ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, Αγιατολάχ Σεγέντ Μοτζταμπά Χοσεϊνΐ Χαμενεΐ: Αγαπητέ αδερφέ, σας συγχαίρω ειλικρινά για την εκλογή σας από το Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων του Ιράν στη θέση του Ανώτατου Ηγέτη της χώρας!
Αυτή η ιστορική στιγμή σημαδεύτηκε από μια δύσκολη προσωπική δοκιμασία σε σχέση με τον θάνατο του αξιοσέβαστου πατέρα σας και των αγαπημένων σας προσώπων.
Αναλαμβάνετε την ευθύνη για το κράτος και τους πολίτες του σε μια δραματική στιγμή που το Ιράν αντιμετωπίζει πολυάριθμες υπαρξιακές προκλήσεις.
Οι λαοί των χωρών μας απολαμβάνουν σχέσεις καλής γειτονίας. Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία διατηρεί έναν γόνιμο διάλογο με την ιρανική ισλαμική κοινότητα, βασισμένο στον αμοιβαίο σεβασμό και στην κοινή δέσμευση για τη διατήρηση των παραδοσιακών ηθικών αξιών. Προσβλέπω στη συνεχή ανάπτυξή του.
Εύχομαι σε εσάς και σε όλο τον ιρανικό λαό ταχεία επιστροφή ειρήνης στην αρχαία περσική γη. Ειλικρινά, +ΚΥΡΙΛΛΟΣ, ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΜΟΣΧΑΣ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΡΩΣΙΑΣ».
«Βαθιά συλλυπητήρια»
Του συγχαρητηρίου μηνύματος είχε προηγηθεί από τον Πατριάρχη Μόσχας την περασμένη εβδομάδα συλλυπητήριο για τον θάνατο του αγιατολάχ Σεγέντ Αλί Χαμενεΐ.
Σε μήνυμά του προς τον Πρόεδρο της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν Μασούντ Πεζεσκιάν, ο Πατριάρχης Μόσχας εξέφρασε «βαθιά συλλυπητήρια για τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, Αγιατολάχ Σεγέντ Αλί Χαμενεΐ, καθώς και των συγγενών του».
Μάλιστα, στην επιστολή του ο Πατριάρχης χαρακτήριζε τον εκλιπόντα «άνδρα βαθιάς θρησκευτικής πίστης, πνευματικό και εθνικό ηγέτη, ισχυρό στο πνεύμα και στον χαρακτήρα». Παράλληλα, ζητούσε από τον Ιρανό πρόεδρο να μεταφέρει «λόγια συμπαράστασης και υποστήριξης» προς την οικογένεια και τους οικείους του θανόντος. Η στάση του Πατριάρχη Μόσχας Κυρίλλου απέναντι στο καθεστώς του Ιράν αποτελεί την επιτομή μιας κυνικής «ιεράς συμμαχίας» που θυσιάζει το χριστιανικό ήθος στον βωμό της γεωπολιτικής σκοπιμότητας. Οι θερμές επιστολές του προκαλούν στη διεθνή χριστιανική κοινότητα αλγεινή εντύπωση.
Ο Πατριάρχης μέσω της «Μεικτής Ρωσο-Ιρανικής Επιτροπής για τον Διάλογο Ορθοδοξίας και Ισλάμ», την οποία ο ίδιος ίδρυσε, επιδιώκει να εμφανίζεται ως παγκόσμιος θρησκευτικός ηγέτης που μπορεί να συνομιλεί με τον ισλαμικό κόσμο, ενισχύοντας το προφίλ της Μόσχας ως «Τρίτης Ρώμης».
«Φερέφωνο του Κρεμλίνου»
«Είναι οξύμωρο ένας Ορθόδοξος προκαθήμενος να αναζητά κοινές “παραδοσιακές αξίες” με ένα θεοκρατικό καθεστώς που καταπιέζει συστηματικά τις ελευθερίες. Αυτή η εργαλειοποίηση της πίστης δεν είναι παρά ένας διπλωματικός ελιγμός που εκθέτει την Εκκλησία της Ρωσίας, μετατρέποντάς τη σε φερέφωνο του Κρεμλίνου και συνοδοιπόρο αυταρχικών δυνάμεων, απομακρύνοντάς την οριστικά από το οικουμενικό πνεύμα της αγάπης και της ελευθερίας. Τα κοινά σημεία Ρωσικής Εκκλησίας και μουλάδων του Ιράν είναι ο αντιδυτικισμός και γενικώς το πνεύμα φονταμενταλισμού», τονίζει ιεράρχης στην «Ρ» και συνεχίζει: «Η επιλογή της Μόσχας να “ευλογεί” αυταρχικά καθεστώτα και πολεμικές συγκρούσεις αποξενώνει το Πατριαρχείο από τις υπόλοιπες Ορθόδοξες Εκκλησίες, βαθαίνοντας την κρίση ενότητας στον χριστιανικό κόσμο».
Πηγή: POLITICAL
