Του Κώστα Ονισένκο
Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ικανότατος. Η ικανότητά του είναι πολύ συγκεκριμένη: να γκρεμίζει το κύρος του προέδρου των ΗΠΑ. Δεν έχει υπάρξει άλλος πρόεδρος με τέτοια ικανότητα στην ιστορία αυτής της μεγάλης χώρας. Στις πρόσφατες δηλώσεις του μετά το G7 ο Τραμπ επιτέθηκε στην Ιταλίδα πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι λέγοντας ότι εκείνη τον παρακάλαγε για μια φωτογραφία μαζί του. Μπορούμε να αναλύσουμε ψυχολογικά αυτές τις δηλώσεις Τραμπ (έχει κάνει παρόμοια προσβλητική δήλωση κατά το παρελθόν και κατά του Μακρόν) – οι δηλώσεις αυτές εδράζουν στην πιο ακραία μορφή επιβολής ενός ισχυρού σε λιγότερο ισχυρούς, την οποία παρατηρούμε συχνά στις φυλακές.
Είναι μια συμπεριφορά φυλακόβια, αντίστοιχη συμπεριφορά επιδεικνύει συχνά ο Πούτιν. Αν επεκταθούμε και άλλο στην ψυχολογία μπορούμε να πούμε ότι αυτές οι δηλώσεις δείχνουν ξεκάθαρα ψυχοπάθεια καθώς ενώ είναι εριστικές και προσβλητικές δεν εξυπηρετούν κανένα πολιτικό συμφέρον των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ μόνο ζημιώνονται από αυτές και εκείνο που ωφελείται είναι ο εγωισμός του Τραμπ. Ο Τραμπ τοποθετεί τον εγωισμό του πάνω από το συμφέρον των ΗΠΑ. Αντίστοιχα κάνει και ο Πούτιν στη Ρωσία.
Η Ιταλίδα του απάντησε ως όφειλε για να υπερασπιστεί την τιμή της και κυρίως το κύρος της μεγάλης χώρας που εκπροσωπεί. Η Μελόνι είπε το αυτονόητο που και εγώ και άλλοι αναλυτές λένε εδώ και ενάμιση χρόνο αλλά δεν λένε δημόσια οι πολιτικοί ηγέτες προκειμένου να μην έρθουν σε ρήξη με τις ΗΠΑ.
“Δεν ξέρω γιατί ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών συμπεριφέρεται έτσι στους συμμάχους του – δεν είναι, άλλωστε, η πρώτη φορά. Μπορώ μόνο να πω ότι είναι απογοητευτικό το ότι δεν δείχνει την ίδια αποφασιστικότητα απέναντι στους εχθρούς της Δύσης και των Ηνωμένων Πολιτειών, τους ηγέτες των οποίων αντιθέτως αντιμετωπίζει με πολύ μεγαλύτερη επιείκεια”, είπε μεταξύ άλλων.
Και έχει απόλυτο δίκιο. Ο Τραμπ γλύφει τριτοκοσμικούς δικτατορίσκους, όπως τον Κιμ, τον Πούτιν και τον Λουκασένκο ενώ την ίδια ώρα απειλεί και προσβάλλει ηγέτες συμμαχικών κρατών. Κρατών δημοκρατικών και ισχυρών, όπως είναι η Γαλλία, η Δανία, η Ιταλία κ.ά. Αυτό επίσης δεν είναι λογική συμπεριφορά, αν την εξετάσουμε από άποψης πολιτικής σκοπιμότητας.
Είναι γνωστό ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν καλή διπλωματία, με την έννοια της διπλωματίας που -για παράδειγμα- έχουμε εμείς στην Ελλάδα. Οι ΗΠΑ έχουν την άνεση να κάνουν σοβαρά λάθη, να εκβιάζουν, να παρατάνε τους συμμάχους τους και να μπλέκουν σε άσκοπους πολέμους και στο τέλος να βγαίνουν “στεγνοί από το νερό”. Αυτό συμβαίνει εξαιτίας της τεράστιας ισχύος που έχει αυτή η χώρα σε όλους τους τομείς.
Όπως σας έγραφα πέρυσι, οι ΗΠΑ είναι ο αετός που κάθεται ατάραχος πάνω σε ένα λεπτό κλαδί καθώς βασίζεται όχι στην αντοχή του κλαδιού αλλά στα δυνατά φτερά του. Ωστόσο είδαμε ότι στην περίπτωση του Ιράν, αυτό δεν δούλεψε. Οι ΗΠΑ έχασαν τον πόλεμο που ξεκίνησαν οι ίδιες ενώ αυτή η ήττα απειλεί να συμπαρασύρει πολλές συνέπειες που θα βλάψουν μακροπρόθεσμα τις ΗΠΑ.
Αυτό που κάνει τώρα ο Ντόναλντ Τραμπ είναι μια επικοινωνιακή διαχείριση της ήττας του. Είμαι σίγουρος ότι ήδη άτομα σαν τον Κούσνερ έχουν ξεχυθεί στην Τεχεράνη με βαλίτσες γεμάτες δολάρια. Είναι κρίμα για αυτή τη μεγάλη χώρα. Είναι κρίμα για τις ΗΠΑ. Ο Τραμπ νιώθει αυτό το κρίμα. Καταλαβαίνει ότι τα έκανε μαντάρα και καταλαβαίνει ότι και όλος ο υπόλοιπος κόσμος το καταλαβαίνει επίσης. Και αυτό του προκαλεί δυσαρέσκεια και πληγώνει τον εγωισμό του.
Η προσπάθεια που έκανε για να τονώσει τον εγωισμό του με το να προσβάλλει την Μελόνι βγήκε σε βάρος του. Η Μελόνι δεν είναι Μακρόν και ο Τραμπ ξεφτιλίστηκε ακόμα περισσότερο.
Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον την κατρακύλα του Τραμπ και την ζημιά που επιφέρει αυτή η κατρακύλα στο κύρος και στη δύναμη των ΗΠΑ. Και ενόσω οι ίδιες οι ΗΠΑ μέσω της νέας τους εξωτερικής πολιτικής έχουν δηλώσει ότι απομακρύνονται από την Ευρώπη φαίνεται ξεκάθαρα η ανάγκη άμεσων αλλαγών στην Ε.Ε. Η δημιουργία ευρωστρατού είναι μια από αυτές τις ανάγκες. Και νομίζω ότι προς τα εκεί θα πάμε.
